Լոբազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամայա բույս է: Այն աճեցնում են իր սննդարար պատիճների կամ դրանց միջի սերմերի համար: Այն եկել է Հարավային կամ Կենտրոնական Ամերիկայից և Հնդկաստանից: Ներկայումս այն աճեցնում են ողջ աշխարհում:

100 գ.` 26-ից 346 կկալ

Այն պարունակում է բուսական սպիտակուցներ, կալցիում, ֆոսֆոր, կալիում, երկաթ, վիտամիններ B1, B6, C, K:

Ուտում են պատիճներով

Իտալացիներն ու ֆրանսիացիներն աճեցրել են լոբու ոչ թելքավոր տեսակը: Այն կիրառվում է ամբողջությամբ՝ պատիճը ներսում գտնվող սերմերի հետ միասին:

Սննդարար սերմեր

Լոբու համարյա ամեն տեսակն ունի թելքավոր պատիճներ և աճեցվում է իր սերմերի համար, որոնք հարուստ են սննդային արժեքով: Սերմերը չորացվում են ու պահվում այդ վիճակում: Ուտելուց անմիջապես առաջ դրանք թրջում են ջրի մեջ, որպեսզի տարբեր ուտեստներ պատրաստեն դրանցից:

Լոբի, բրնձ, կարտոֆիլ

Լոբին աճում է վայրի՝ Ամերիկայի և Ասիայի արևադարձային շրջաններում: Դրա բերքը պատիճն է, որը հաճախ պարունակում է մի քանի սերմեր: Լոբու շատ տարբեր տեսակներ ու տիպեր են աճեցվում, և այն առաջնակարգ մթերք է մարդկանց համար, հատկապես Հարավային Ամերիկայում, որտեղ դրա նշանակությունը նմանվում է բրնձին՝ Ասիայում կամ կարտոֆիլին՝ Եվրոպայում:

Լոբազգիների մեծ ընտանիքը

Կան լոբու 200 տեսակներ: Ամենահայտնիներն են՝ թելիկավոր լոբին (կանաչ կամ դեղին), սպիտակ լոբին, կարմիր լոբին (“Երիկամ”), “Բորլոտտին”, կրակոտ լոբին (մեքսիկական) և այլն:

Լոբին համարվում է մոտավորապես 8000 տարեկան: Այն նախակոլոմբոսյան Ամերիկայի խոհանոցի “երեք քույրերից” մեկն է եգիպտացորենի և դդումի հետ միասին: Ացտեկներն աճեցրել են  “այակոլտը” կամ լոբին եգիպտացորենի հետ, որը ծառայում էր որպես ձող՝ որպեսզի բույսը փաթաթվեր: Այսօր լոբին բուսական սպիտակուցների առաջնային աղբյուրներից է աշխարհում: Այն կարելի է գտնել յուրաքանչյուր մշակույթի խոհանոցում: Լոբու 30,000 տեսակ կա, ներառյալ ավելի քան 500 ցեղատեսակները:

Աշխարհի տիրուհին

, , ,